ن : بیابانگرد
دلم را
در میان
دستانت می نهم.....
که مرحم
درد است
عاشقان را .
و تنهاییت را
قسمت می کنم
با تنها ترین
عاشق.
و پناه می برم
از شقاوت مرگ.
و سپیده دم
یاس را
به عطر افشانی
خواهم خواست
اگر دل
به دلم بسپاری.
وبوی خنک
نسیم صبح را
با هم
استنشاق
خواهیم کرد
اگر تو بخواهی.
نظرات شما عزیزان:
:: موضوعات مرتبط: عاشقانه های نو، ،
تبادل لینک هوشمند 
خبرنامه وب سایت:
آمار
وبلاگ:
